VerDepromotie...............door Klone Reukers

Freunde van het gripgrage pijltje, het is bijna zover. Na een seizoen vol fatale vogelvluchten richting de bodem van het dartravijn. Voodoogeleide bouncers die zo ver terugsprongen, dat we in paniek een stapje opzij moesten zetten. Triplistische pijlen allemaal aan de verkeerde kant van het ijzer. Zwaarmoedige overpeinzingen aangaande de reden om te uberhaupt nog te willen speren. Alcoholische misdragende neigingen bij weer een kansvol verloren vijfsetter. En de dodelijkste van een team dat in degradatienood verkeerd...Gelatenheid. Gelatenheid is de doodsteek voor elk, ooit succesvol, opererend vlaggeschip op te laag water. Gelatenheid is een sluwe insluiper op gesmeerde bordeelslippers. Het overkomt je, ook al vecht je er elke minuut aan het bord tegen. Tegenstanders zien je zweten en kreunen, moeilijk kijken en binnenmonds vloeken na weer een net gemiste pijl. Naar het einde van het seizoen toe gebeurt dat steeds minder vaak. Je loopt op het bord af, trekt je pijlen eruit en met lege ogen ga je weer netjes achter je tegenstander staan. De brandende ambitie is zo goed als geblust. Wat begint als een enorm paasvuur, brandt uiteindelijk nog maar als een leuk fikkie in de vuurkorf. Tegenstanders kijken je aan met vraagtekens in de ogen. Jullie degraderen? Nadat je zelfs in de eredivisie gegooid hebt? Jullie horen gewoon in de eerste divisie....Niet dus, wij weten na dit seizoen dat de eerste divisie blijkbaar op dit moment te hoog gegrepen is. Soms laait het vuur nog een avondje hevig op. Kijken we even naar de marge op de nummer 1-na-laatst en smijten ze vervolgens keihard van het bord. Maar vrienden en vriendinnetjes van uw luie chroniqueur weten dan al beter....Het zijn de laatste stuiptrekkingen van een ooit onverslaanbaar dorpje dat dapper weerstand bleef bieden...We maken ons op voor rechtstreekse degradatie. We worden zonder pardon gedepromoveerd...En dat is maar goed ook. We kunnen niet meer mee. Teveel sleet op de barrels, teveel schade aan de flytes. De punt is gewoon te bot en er is teveel ofwel te weinig grip op de situatie. We draaien onze rug vastberaden naar de eerste klasse en lopen gedwee de trap af naar de tweede klasse. Met de schouders recht en het hoofd fier geheven. Met in de ene hand een gloednieuwe ambitie..en in de andere een lekker potje gerstenat.

Degraderen kan verfrissend werken. Uw linksmikkende krabbelaar denkt dat ook Jackpot 5 met al zijn talentvolle speerwerpers voor een nieuwe lente staat. En voor een nieuwe doelstelling...Al laat de definitieve inhoud daarvan nog even op zich wachten. Eerst maar eens 'kieken wat 't wot'. Nieuwe competitie vol aasgieren die ons als degradant even een poepje willen laten ruiken. Persoonlijke ambities, frisse kop, nieuwe start en hopelijk een vliegende....
Terugkijkend zijn we net als die andere degradant, die uit Enschede die ooit de hoogste golven bespeelde en op de pieken een dubbel salto achterover maakte om lachend weer op beide voetjes te belanden. Vroeger als kleine jongen keken we dan naar Manuel Sanches Torres...Vanuit het kindervak naast Vak-P. Je weet wel, het vak dat afgelopen zondag meende afscheid te moeten nemen met een plots opkomende vlaag van de zwarte wieven. Hoe dom kun je je laatste wedstrijd eindigen? Hoe vaak wil je je eigen club beschadigen? Ik zat in het kindervak, was tien en fanatiek ijsjeseter.Ik juichte voor FC Twente, maar ook voor de tegenstander als de goal mooi genoeg was. Ik had schijt aan het commentaar en iemand naast me zei tegen vader Papen, onze chauffeur,' Iej mot ow de koters toch ens uutleggen daj allene mag juichen veur dee rooien'. Ik heb er altijd schijt aan gehad. Nu nog als Nordcurve bewoner (sinds 1997/1998) van mijn geliefde Schalke snap ik niet dat je niet mag juichen voor een prachtige actie van de tegenstander. Ik ben toch geen eenkennige ultrasone knapenkoorzangert..Of wa? Ik ben een trotse degradant met een sterk gevoel voor toekomstmuziek.

Uw glazen-bol-koekeloer-speer-master verheugt zich op een nieuw dartavontuur op een aangepast niveau. Het niveau waar we blijkbaar thuis horen. Nieuwe uitdagingen, zowel voor het team als voor persoonlijk gewin. Depromotie betekend ook dat je tegenstanders net zo belabbert kunnen speren als jij op een suffe Woensdagavond ergens in de middle of Wolversveen, de gevaarlijk rustige buitenwijken van Noordijk of de binnenstedelijke suburbs van Meddo. Tweede divisie betekend ook meer kansen. Meer kans om te falen zonder consequenties. Meer pijlen per leg voor de dubbel. Meer ambitie om hogerop te geraken als team en zo ook de hechte eenheid die we nog steeds zeggen te zijn. Degradatie betekend ook meer variatie in teamopstellingen, al denk ik, dat dit al tijden de sterkte en tevens de zwakte is van ons vijfde...Al kunnen we in de eerste divisie van de koploper winnen, de dikke nederlaag tegen de nummer laatst ligt net zo hard op de loer. Mooi eigenlijk. Winnen van een aanstaande kampioen is altijd bijzonder. Had twee jaar geleden het genoegen om in een kampioenswedstrijd keihard mijn directe tegenstander van het bord te smijten. De jongen was zo enorm zenuwachtig dat hij de eerste leg geen pijl fatsoenlijk in het bord kreeg. Op dat soort momenten komt het roofdier naar boven. Ruikt snel het angstzweet en wordt dodelijk kalm. Geconcentreerd zelfs en pakt plots wel meteen zijn kansen. Geen trekpijlen of rare dubbels. Gewoon koel afmaken en weglopen alsof je niets bijzonders gedaan hebt. Dat je elke week zo loopt te gooien...Na dat eerste punt kregen we genadeloos op onze flikker doordat de rest totaal geen last van kampioenskriebels had...Maar mooi blijft het. Winnen van de bijna-kampioenen. Wij zijn zo'n team. We kunnen van iedereen winnen in goeden doen. Dit jaar waren we helaas niet in goeden doen...Teveel reuring. Teveel punten laten liggen. Teveel verspeelde ambitie. En tot slot een verkeerde doelstelling aan het begin van het seizoen....Rechtstreekse degradatie.


Ma 07-09-2017: BEKER Ijssel: De Tol - Jackpot 5

geschreven door: Klone (Dartol)

De Tol, is dat niet dat Normaalcafe waar ze die videoclip hebben opgenomen van Oerendhard? Met mijn algemene muziekkennis bleek niks mis te wezen. Maar....Stond die legendarische kroeg niet in Hummelo? Deze hier staat in Zelhem. Dan zal het wel een ander cafe zijn Klone...En toch maar even stiekem het internet gecheckt. Nee, hoor, dit is het voormalige stamcafe van ome Bennie en zijn druistige kasjotten. Spontaan wilde onze nieuwe aanwinst Laurens ook wel bij de eerste uitdaging van het seizoen aantreden. Joa ik was toondertied kastelein bej de Koeienstal, Wej hebt dee jongs groot emaakt! Mooien tied, ik bun van de partij donderdag. Speer had ook wel tied want zijn weekend duurde nu al twee-en-halve week en er leek voorlopig geen eind aan te komen, Harm wierp zich na een aanvankelijk B-antwoord (alleen beschikbaar in noodgevallen) op als chauffeur en vaandeldrager en uw luie chroniqueur heeft altijd wel zin in een potje speren op historische grond dus was de setting voor de voorronde beker ijsseldarts seizoen 2017/2018 bepaald. We konden zoeken naar wat later zou blijken een spannende pot darten in de sfeer van de prohs. Met volop sterke verhalen, gezelligheid en de nodige jajem...

Zelhem, nu nog even dat cafe opzoeken. Goddomme, dat is nog vier kilometer buiten het dorp. In het buurtschap Wittebrink doemde dan toch de witte voorgevel op van cafe de Tol op. De geur van een rottend kadaver viel niet te ontkennen en een van de rokers buiten beweerde dat dat nog de achtergebleven loch was van het hokerweekend, een week terugge....Uw verkouden krabbelaar hield het toch op een dode pogge onder de bak. De ontvangst was alleraardigst en de tegenstander was meteen in een legendarisch gedeelte van het cafe gaan zitten. Op de plek waar de muiters van Normaal altijd hun interviews gaven. Het dartbord hing nog net niet tegen de zijmuur, maar als linkshandige werper was het naar links staan op de okkey geen optie. Ander dooj t gordiene moar ne n stuksken open, opperde mijn directe tegenstander en ik hield me maar vast aan die nuchtere constatering. Dat kan natuurlijk ook nog altijd. Moar dan hop ik moar dat er gin koare noar binnen kump...Oei, is dat al vaker aan de hand geweest dan? Een plotseling stilzwijgen deed het ergste vermoeden. Terwijl Laurens aan zijn eerste grote pot Grolsch begon, begon de wedstrijd met een stroef werpende Roharmio. Althans, de eerste leg was voor onze crack nogal euhmm..Mwoahh. Hij vermande zichzelf en daarna kwam hij in de tweede leg niet meer onder de honderd. De tegenstanders waren bepaald geen beginnelingen, want ze hadden acht jaar eredivisie gegooid en pas afgelopen seizoen waren ze afgedaald naar de eerste klasse A. Ons Harm ondervond dus serieus tegenstand en pas in de vijfde leg moest de Tol het afleggen. Het eerste punt was binnen. De eerste zeven anekdotes van Laurens waren ook de grolse revue gepasseert...Prachtigen keerl, dee Lubbers fluisterde een stamgast naderhand in mijn oor.

De tweede pot was dramatisch aangezien uw vlijtige werpengel na een zomer vol intensieve training enorm veel last had van een "trekhand", oftewel van choke-pijlen. Vlogen de projectielen tijdens het warmgooien allemaal netjes vooruit in de twintig, tijdens de wedstrijd ging het alle kanten op.Darteritus is er een onschuldige kinderziekte bij. Kansloos ging meneertje Klone onderuit in een tijdsbestek van tien minuten en de schrijver haalde opgelucht adem, terwijl hij zijn harnas weer tegen de muur zette. Speer gooide een gedegen partij, maar de tegenstander was net iets gedegener in zijn uitgooi ondanks de schitterende 110 finish van grolse kant. (dubbel 20-20-bullseye). Eerste notitie op het muurtje van faam was een jackpot 5 primeur..Laurens gooide lekker, al stond hij zelf de hele tijd met de kop te schudden van niet. Wij van de feestcommissie fluisterden hem in het oor dat elke nieuwe JP5-rookie even moest wennen aan het hoge niveau..Maar de triple-tjes vlogen best vaak in de twintig.

De koppels gingen voorspoedig en alras was de 3-1 achterstand omgebogen in een 4-4 gelijkspel na het vierde koppel. Het gouden duo Speer en Laurens pakten zelfs met overmacht de punten en ook Laurens kon het darttechnisch gezien goed vinden met Harm. De zwakste schakel was dan ook zonder te veel drama uw eigenste speerdegradant Klone. Er werd ook nog even fijntjes op gewezen dat in de voorronde van de beker de verliezer meteen de pijlen in de grote houten kist op zolder kon gooien, dus er stond wat op het spel tijdens de bierronde. Na een furieuze start kakten de punten wat in en net toen we weer wakker schrokken, stond de tegenstander al op tops. En wij, armetierige zwoegwerpers op 167. Een monsteruitgooi was vereist en ome Klone stond aan de okkey met zijn choke-worpen. Hij mikte vakkundig op de triple 19 en raakte pardoes de dubbel 7. Uit pure frustratie wierp hij daarna tot twee maal toe triple 20 en stond er 33 over op de borden. De Tol liet niets aan het toeval over en net toen we er in gingen geloven, gooiden ze met de eerste pijl het bekeravontuur van de Grolse grootmacht aan diggelen. De droom van een heuse beker kan weer voor een vol jaar de ijskast in. De gemeudelijkheid druiste tegen al onze stelregels in en samen met de tegenstander dronken we er nog een extra op een succesvol vervolg hunnerzijds, op onze mooie avond en op de prachtige verhalen van onze jonge hond Lubbers, die wel degelijk een zeer goede indruk achterliet bij cafe de Tol. Kwart voor 12 dook uw verslaggever voldaan de poekie in, het was ondanks het krappe verlies een geweldige avond in de Wittebrink....